FILE - In this Feb. 3, 2007 file photo, a technician works at the Uranium Conversion Facility just outside the city of Isfahan,…
تصویری از تاسيسات فرآوری اورانيوم در اصفهان در ۴۱۰ کیلومتری تهران. آرشیو، ۳ فوریه ۲۰۰۷

والتر راسل مید، پژوهشگر ممتاز انستیتو هادسن و استاد امور خارجی و علوم انسانی در دانشگاه برد در نیویورک، در یادداشتی در روزنامه وال استریت جورنال نوشته است پرزیدنت بایدن در خاورمیانه مسیری میان سیاست ترامپ و اوباما را شکل داده است.

باراک اوباما، دونالد ترامپ، و اکنون جو بایدن، روسای جمهوری آمریکا، همه عهد کردند از توجه آمریکا به خاورمیانه کم کنند؛ اما رخدادهایی همچنان آن هدف را دور از دسترس نگاه داشته است.

در این مقطع، پیام کاخ سفید به ایران و عربستان سعودی به شکل عجیبی مشابه بوده است. دولت بایدن تمایل خود به تعامل را نشان داده است، اما قصد ندارد هیچ یک از آن ها شروط تعامل را تعیین کنند. حقیقت تلخ این است که کشورهای خاورمیانه مانند گذشته توان اعمال نفوذ بر رفتار آمریکا را ندارند.

روش های جدید حفاری در استخراج نفت، بهبود مصرف بهینه انرژی، و تولید انرژی های تجدیدپذیر در سراسر جهان قدرت انرژی خاورمیانه را کاهش داده است.

به نظر می رسد رویکرد جدید آمریکا برای همه به غیر از تهران جواب داده است. ظاهرا تندروها در ایران با توجه به انتخابات ریاست جمهوری ماه ژوئن در مسیر تحکیم بیشتر قدرت حرکت می کنند و تا کنون از تعامل با آمریکا سر باز زده اند.

تهران با اطلاع از این که دولت بایدن تمایلی به کشاندن آمریکا به یک جنگ دیگر در خاورمیانه ندارد به نظر می رسد به این باور رسیده است که واشنگتن تنها دو انتخاب واقعی پیش رو دارد: یک توافق هسته ای با شروط ایران یا بمب اتم ایران. برای ایران بد هم نیست اگر تنش ناشی از این وضعیت به روابط واشنگتن با متحدان اروپایی یا خاورمیانه‌ای آن آسیبی بزند.

این امر خطر اصلی برای تلاش تا کنون موفق دولت بایدن در ترسیم مسیر خودش میان سیاست های ترامپ و اوباما است. پرسش پیش رو این است که آیا دولت جدید آمریکا می تواند ضمن حفظ متحدانش در اروپا و خاورمیانه، دیدگاه خود را بر ایران تحمیل کند؟

 

* برگردان فارسی این گزارش تنها به منظور آگاهی رسانی منتشر شده و نظرات بیان شده در آن الزاماً بازتاب دیدگاه صدای آمریکا نیست.

 

در همین مورد، یک دیدگاه دیگر را نیز بخوانید:

دیدگاه | یادداشت تریتا پارسی: مشکل منطقه‌ای واقعی با برجام