لینکهای قابل دسترسی

پنجشنبه ۳ فروردین ۱۳۹۶ ایران ۱۵:۰۱

نیلوفرانه

پنجشنبه ۳ فروردین ۱۳۹۶

تقویم

با ساکنان مناطق دهم و یازدهم پاریس و یا شاهدات عینی حملات مرگبار جمعه شب پایتخت فرانسه که صحبت میکنم می‌گویند، روز جمعه پیش از ساعت ده شب، وقتی حملات تروریستی در این منطقه آغاز شده، تصور کرده‌اند جوانانی از ترقه یا مواد آتش‌زا استفاده می‌کنند و ابتدا نگران نبوده‌اند. اما خیلی زود این خیال خوشبینانه به کابوس‌شان بدل شده. کابوسی تلخ که ۱۲۹ کشته برجای گذاشته و بیش از ۳۵۰ زخمی. حدود صد نفر با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند.

نیاز مبرم به خون برای زخمی‌های واقعه صف طولانی مردم پاریس و گردشگران را در مقابل ۱۹ مرکز اهدا خون پاریس به دنبال داشت.

تعدادی هم از ساعت های اولیه روز شنبه در مقابل بیمارستان‌های اصلی شهر به دنبال شنیدن خبری از وضعیت دوست، آشنا و یا عزیزانشان هستند.

مانوئل والس نخست وزیر فرانسه می‌گوید تنها ۱۰۲ نفر از کشته شدگان شناسایی شده‌اند.

در مقابل مرکز درمانی پومپیدو در منطقه پانزدهم پاریس با مادری رو به رو می شوم که صبح روز یکشنبه پسرش را در این بیمارستان یافته. فرزند جوانش در وضعیت بحرانی قرار دارد اما او حالا آرام‌تر است چرا که پسرش از کشتار سالن کنسرت "بتکلان" جان سالم به در برده.

پاریسی که شنبه های ماه نوامبر آن شلوغ بود و پر رونق و در حال آماده شدن برای سال نو و کریسمس، این شنبه ابری و گرفته بود. بسیاری از مغازه‌ها و فروشگاه‌ها تعطیل بودند و آنها هم که باز بودند بی رونق.

خیابان‌های منتهی به سالن کنسرت باتاکلان همچنان بسته است و نیروهای پلیس در حال انجام تحقیقات در سالن کنسرتی که به صحنه گروگانگری تماشاگران تبدیل شد.

گروهی از مردم پاریس و گردشگران برای ادای احترام به کشته شدگان خود را به کافه‌هایی رساندند که مهاجمان به گلوله بستند.

در مقابل یکی از آنها هنوز رد خون از ورای شنی که روی زمین پاشیده شده دیده می‌شود. رد گلوله بر دیوارها و شیشه های این دو کافه از ابعاد حادثه وخامت خبر می دهد.

دادستان پاریس می گوید سه گروه هماهنگ حملات پاریس را انجام دادند.

در میان مهاجمانی که دست به حمله انتحاری زده‌اند یک شهروند فرانسوی سی ساله به نام اسماعیل عمر مصطفی شناسایی شده. برخی اعضا خانواده او برای انجام تحقیقات بیشتر بازداشت شده‌اند.

اما بیشتر سر نخ ها به بلژیک و منطقه "مولنبیک" در بروکسل ختم می شود جایی که تا کنون دستکم ۵ نفر به ظن دست داشتن در این حملات دستگیر شده اند، یکی از آنها فرانسوی است که در بلژیک زندگی می کند. تحقیقات بر روی او و دو برادرش متمرکز است که در حملات پاریس کشته شده اند.

تحقیقات مشترک فرانسه و بلژیک برای روشن شدن زوایای این حاثه در جریان است. این حملات که داعش مسئولیت ان را به عهده گرفته در خارج از فرانسه برنامه ریزی و ساماندهی شده و با همکاری گروهی در این کشور صورت گرفته.

کمتر از ۱۲ ساعت دیگر، عقربه‌ها برای مذاکره کنندگان می‌ایستند و زمانِ صفر گفتگو‌های هسته‌ای آغاز می‌شود. ساعت‌ها و شاید روزهایی که دیپلمات‌های پنج به‌علاوه یک و ایران نام‌اش را تمدید نمی‌گذارند تا شاید اهرم زمانِ صفر به تصمیم‌گیری‌های سخت سرعت بخشد.

حالا به نظر می‌رسد مذاکره کننگان یک ضرب الاجل اعلام نشده دیگر دارند؛ نهم ژوئیه، هجدهم تیرماه؛ مهلت تعیین شده از سوی کنگره آمریکا برای ارايه متن توافق نهایی به قانونگذاران. اگر ایران و پنج به‌علاوه یک تا این تاریخ به توافق نرسند زمان سی روزه برای بررسی و تصویب یک توافق احتمالی به ۶۰ روز افزایش پیدا می‌کند.

ایران و پنج به‌علاوه یک حالا در یک قدمی توافقی تاریخی قرار دارند.

وزیر خارجه‌ ایران به همراه علی اکبر صالحی به وین بازگشته. رییس سازمان انرژی اتمی ایران به دلیل بیماری نتوانسته بود در دیدارهای پیشین وزرای خارجه ایران و آمریکا، محمد جواد ظریف را همراهی کند.

علی‌اکبر صالحی و ارنست مونیز دو فیزیکدان هسته‌ای طی ماههای گذشته بارها رو به روی یکدیگر نشسته‌اند و با دیدارهایشان به حل بسیاری از جزییات فنی بحث‌ها کمک کرده‌اند. کارشناسان و افراد نزدیک به مذاکرات هسته‌ا‌ی حضور دوباره او در مذاکرات را مفید می‌دانند.

اما در وین خبرنگاران، عکاسان و تصویر برداران بسیاری منتظرند. گروهی زیر چادر بزرگی که برایشان در نظر گرفته شده و گروهی دیگر که بیرون و در مقابل هتل تاریخی کوبورگ می‌ایستند.

بازار پیش‌بینی و گمانه زنی درباره زمان پایان مذاکرات و به نتیجه رسیدن و نرسیدن مذاکرات هم داغ است. اما تا نتایج نهایی این مذاکرات تاریخی باید تا چهارم، پنجم، ششم و یا حتا هفتم ژوییه منتظر ماند.

از سال ۱۸۶۱ که درهای هتل بوریواژ در حاشیه‌ دریاچه‌ لما ( دریاچه‌ ژنو ) در شهر لوزان سوییس بر روی میهمانانش باز شد تا امروز، این هتل زیبا و مجلل پذیرای افراد سرشناس بسیاری بوده است. پیش از آنکه حساس‌ترین مرحله از مذاکرات هسته‌ای میان بلند پایه ترین مقام‌های آمریکایی و ایرانی در اتاق‌های مشرف به چشم‌انداز زیبا و مه‌ گرفته‌ رو به روی این هتل برگزار شود و رسانه‌هایی از چهار گوشه‌ جهان را روانه‌ لوزان کند، هتل بوریواژ شاهد گفتگوها‌ی تاریخ ساز دیگری هم بوده است.

در تابستان سال ۱۹۲۳، پس از چند سال گفتگو میان قدرت‌های پیروز در جنگ جهانی اول و امپراطوری عثمانی، پیمان لوزان در یکی از سالن‌های همین هتل به امضا رسید. پیمانی که در نهایت به فروپاشی امپراطوری عثمانی و تشکیل ترکیه‌ مدرن منجر شد.

حالا پس از نزدیک به یک قرن بعد، قرار است سرنوشت بیش از یک‌سال مذاکره‌ فشرده‌ ایران و شش قدرت جهانی تا یازدهم فروردین ماه در اتاق‌های همین هتل رقم بخورد. مذاکراتی که هدفش پایان دادن به سالها مناقشه‌ هسته‌ای ایران از طریق یافتن راه حلی برای اثبات ماهیت صلح آمیز برنامه‌ هسته ای این کشور در مقابل رفع تحریم‌ها است.

یکبار دیگر شمارش معکوس آغاز شده و بسیاری معتقدند پیشرفت‌های اصلی در ساعت‌ها و لحظه‌های پایانی می‌تواند رخ دهد.

یک مقام ارشد وزارت خارجه‌ آمریکا پیش از آغاز این دور از گفتگوها‌ی هسته‌ای در لوزان به خبرنگاران گفته است پیشرفت‌های حاصل شده در مذاکرات هفته‌ گذشته در لوزان بیش از هر دور دیگری از گفتگو بوده. او با این حال تاکید می‌کند ضرب الاجل تعیین شده از سوی ایران و گروه موسوم به پنج بعلاوه یک برای رسیدن به چارچوب توافق جامع، آنها را مجبور به پذیرش توافق بد نمی‌کند.

در ساعت‌های باقی مانده تا یازدهم فروردین، کار یافتن راه حل برای مولفه‌های اصلی تشکیل دهنده‌ یک توافق جامع ادامه خواهد داشت تا طرفین به درکی مشترک از اصول توافق احتمالی برسند.

به گفته‌ حمید بعیدی نژاد یکی از اعضا هیات مذاکره کننده‌ ایران، در صورت رسیدن به این راه حل‌ها چیزی مکتوب و یا امضا نخواهد شد. هنوز مشخص نیست «تفاهم بر روی اصول» یا «چارچوب توافق» در چه غالب و با چه میزان جزئیات به صورت علنی اعلام شود.

نیلوفر پورابراهیم در مقابل مقر کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل در ژنو

نیلوفر پورابراهیم در مقابل مقر کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل در ژنو

بیشتر از یكسال است كه برای پوشش مذاكرات هسته ای به شهرهای مختلف اروپا سفر می كنم. چمدانم در این مدت آماده است و برنامه زندگی ام را با زمان مذاكرات تنظیم می كنم، كه كار چندان راحتی هم نیست.
اگر جز آن دسته از كسانی هستید كه فكر می كنید سفر و دیدن نقاط مختلف اروپا به سختی های پوشش اخبار در محل می ارزد سخت در اشتباهید.

از این شهرها تنها هتل ها و ساختمان های محل مذاكرات و خیابان های اطراف اش را خوب می شناسم و بس. بنابر این وقتی در بدو ورودم به مونترو با منظره سحر انگیز دریاچه لمای سوئیس و كوههای برف گرفته دور دستش رو به رو شدم ذوق زده شدم. حالا می توانستم مطمئن باشم كه در سه روز پیش رو خستگی ساعت های طولانی انتظار و كار با یك نگاه به دریاچه بر طرف می شود.

قطعا برای تیم مذاكره كننده ایرانی و به خصوص كارمندان وزارت امور خارجه ایران كه به هوای به شدت آلوده منطقه توپخانه تهران عادت دارند، پر كردن ریه ها از هوای پاک و دیدن مناظر كنار دریاچه، البته اگر خبرنگاران مجال دهند، غنیمت است.

گاهی مثل دیروز یك غفلت كوچك نیروهای امنیتی ، پیاده روی چند دقیقه ای وزیر و همراهانش را بر هم می زند تا آنجا كه پس از پاسخ تقریبا از سر اجبار به یكی دو دوربین روشن وطنی می گوید فقط برای قدم زدن آمده بودم.

وضع برای وزیر خارجه آمریكا هم بهتر نیست. جان كری به پیاده روی های كوتاه در میانه صحبت های دیپلماتیک اش علاقه دارد و قدم زدن دردسرسازش با محمد جواد ظریف در ژنو كه به پیشنهاد او بود . با این حال او هم نتوانست در مونترو دقایقی با خیال راحت كنار دریاچه نفسی تازه كند.

حالا اینجا و در مونترو پس از یك روز كاری دیگر، باز به این فكر می كنم كه در میان تمام آنچه كه از این مذاكرات هسته ای چه رسمی و چه غیر رسمی به خبرنگاران و مردم می رسد - و یا بهتر است بگویم كمتر می رسد - یك نكته كمتر مورد توجه قرار می گیرد.
با وجود تمام شكاف های عمیق و اختلاف هایی كه طرفین از آن سخن می گویند، با وجود شاخ و شانه كشیدن های بیرون از اتاق مذاكرات و پاس دادن توپ در زمین دیگری، مذاكره كنندگان ایرانی و آمریكایی از ساعت های اولیه صبح تا گاهی نیمه شب با كمترین استراحت رو در روی هم پشت درهای بسته قرار می گیرند تا راهی پیدا كنند.

گاه در پایان روز آنچنان خستگی در چهره شان موج می زند كه با وجودی كه ساعتها به انتظار دیدن یكی از آنها بوده ای تا پرس و جویی كنی، سرت را پایین می اندازی و از خیر سوال پرسیدن می گذری.

بارگذاری بیشتر

XS
SM
MD
LG