لینکهای قابل دسترسی

شنبه، ۲ بهمن ۱۳۹۵ | ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷ | ایران ۱۸:۵۸

ظهور سلفیه در کردستان ایران (بخش اول)


ظهور اسلامیون تندرو در کردستان ایران تحت عنوان « سلفیه » پیشینه تاریخی دیرنیه ای ندارد. ولی در سال های اخیر و بویژه پس از سال ۱۳۸۰ و سقوط طالبان در افغانستان ، انتشار گزارش هایی مبنی بر فعالیت جریان سنی - سیاسی– «سلفی های کرد» و ضدیت آن با ملی گرایی کرد و تبلیغ شدید علیه مذهب تشیع ، حضور این جریان و پیامدهای گسترش آن را به عنوان یکی از چالش های پیش روی مناطق کردنشین که عمدتا سنی مذهب هستند، آشکار می سازد.

اهداف عمده ترین گروههای سیاسی- اسلامی کردستان:

پیش از این ، هدف جریان های مذهبی - سیاسی کردستان ، از تشکیل گروه «مکتب قرآن» توسط احمد مفتی زاده در مریوان در سال ۱۳۵۵ تا تشکیل سازمان مبارزه ملی و اسلامی کردستان (خبات) به رهبری شیخ جلال حسینی ( برادر شیخ عزالدین حسینی از رهبران سیاسی- مذهبی و نماینده کردهای ایران در مذاکره با جمهوری اسلامی برای کسب خودمختاری ) عمدتا برای جلوگیری از نفوذ افکار و اندیشه های مارکسیستی در میان جوانان کرد متمرکز بود. گروه هایی که وجه مشترک آنها مبارزه یا مخالفت علیه جمهوری اسلامی است و هنوز هم با وجود از دست دادن رهبران خود کمابیش فعال هستند. این گروه های اسلامی کرد ضمن حفظ ماهیت اسلامی خود ، با آنچه «ملی گرایی کرد» یا به عبارتی خواست کردها برای به دست آوردن حق تعیین سرنوشت نامیده می شود ، مخالفت و دشمنی ندارند. به همین دلیل نمی توان سلفی های نوظهور کردستان را به جریان هایی نظیر «مفتی زاده ها» و یا «خبات» مرتبط دانست.

پیشینه سیاسی سلفی های کردستان:

سابقه سیاسی سلفی های کردستان به تشکیل گروه «انصار الاسلام» باز می گردد. این گروه عمدتا به کردهای عراقی وابسته هستند که خود را سلفی – جهادی معرفی می کند مدت زمان کوتاهی پس از حملات تروریستی یازده سپتامبر، در ۱۹ آذر ۱۳۸۰ پس از متحد شدن دو گروه جند الاسلام (حماس کردی) به رهبری ابوعبدالله شافعی (وریا هولیری) و حرکت اسلامی کردستان به رهبری نجم الدین فرج احمد (ملا کریکار) تشکیل شد. «ملا کریکار» که رهبر انصار الاسلام ،همراه با یاران اصلی اش ایوب افغانی ، حسن صوفی، عمر بازیانی و ابوعبدالله شافعی پیشتر جناح تندرو ضد جنبش کردستان عراق بودند که در ۱۳۸۰ از حرکت اسلامی کردستان عراق به گفته خود به دلیل همراهی این حرکت با جنبش کفر کردستان ( اتحادیه میهنی و حزب دمکرات کردستان عراق) انشعاب کردند.

مرکز حرکت اسلامی کردستان منطقه حلبچه و بویژه اورامان هم مرز با کردستان ایران بود. حرکت اسلامی از سال ۱۳۷۸ منطقه حلبچه در استان سلیمانیه کردستان عراق را با حمایت سپاه پاسداران ایران تحت عنوان «امارت اسلامی کردستان» به کنترل خود درآورد. اتحادیه میهنی کردستان به رهبری جلال طالبانی رییس جمهوری کنونی عراق با وجود درگیری با این گروه نتوانست آن را از منطقه حلبچه بیرون براند.

بسیاری از اعضای حرکت اسلامی کردستان که در دهه ۸۰خورشیدی هسته مرکزی انصارالاسلام را تشکیل دادند به افغانستان رفتند و در اردوگاه های طالبان آموزش دیدند. پس از سقوط طالبان در آبان سال ۱۳۸۰ این افراد به همراه دهها تن از مجاهدین افغان به روستای «بیاره» در اورامان کردستان عراق هم مرز با ایران بازگشتند.

در همین سال ،انصار الاسلام به محض اعلام موجودیت علیه نیروهای کرد عراقی و احزاب لاییک کرد ایرانی تحت عنوان عوامل آمریکا و اسراییل اعلام جهاد کرد و بطور رسمی خود را شاخه کردستان شبکه القاعده معرفی کرد. از آن پس حملات تروریستی این گروه علیه احزاب لاییک کرد آغاز شد. ترور فرانسوا حریری، فرد شماره دوم بارزانی ها که استاندار اربیل بود در دوم اسفند ۱۳۷۹ ، انفجار انتحاری چهارم اسفند ۱۳۸۱ رحیم آباد کرکوک که ۳۰ پلیس کرد را از پای درآورد و انفجار گردهمایی مشترک اعضای بلندپایه دو حزب اصلی حاکم در کردستان عراق که منجر به کشته و زخمی شدن بیش از ۳۱۰ تن شد ، از جمله حمله های تروریستی این گروه محسوب میشود.

اما مهمترین ضربه‌ای که‌ به‌ انصارالاسلام وارد شد و پس از آن می توان گفت (بجز ۳مورد) تا ماه‌ بهمن ۱۳۸۵ فعالیت های این گروه‌ را مختل کرد حمله‌ مشترک نیروهای پیشمرگ کرد عراقی و ارتش آمریکا به‌ پایگاههای این گروه بود. در ۲۸ اسفند ۱۳۸۱ مناطق مرزی تحت کنترل انصارالاسلام در اورامان کردستان عراق هدف موشک های آمریکا و پس از آن هدف حمله‌ زمینی پیشمرگان کرد قرار گرفت. گروه انصارالاسلام با صدور بیانیه ای اعلام کرد در این حملات حدود ۹۰ تن از مجاهدین خود را از دست داده‌ است.

ادامه دارد

XS
SM
MD
LG