لینکهای قابل دسترسی

یکشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ ایران ۲۰:۲۵

کردهای سوریه چه می خواهند؟


با شدت گیری جنگ ابتدا در دمشق و بعد در شهر حلب، واحدهای نظامی سوریه از مناطق کردنشین در شرق و شمال آن کشور عقب نشینی کردند. کردها در این مناطق نیروهای امنیتی خود را تشکیل داده اند و می گویند، صرفنظر از نتیجه درگیری ها در سایر نقاط سوریه، مصمم اند تا کنترل مناطقشان را از دست ندهند، اقدامی که برخی از کردها آن را قدمی در راه تشکیل دولت مستقل کردستان شمرده اند.

انفجار بمبی قدرتمند و به دقت کارگذاری شده در شورای امنیت ملی سوریه در بیست و هشت تیر به کشته شدن چهار تن از عالی ترین شخصیت های نظامی امنیتی سوریه از جمله داوود راجحه وزیر دفاع سابق و آصف شوکت، شوهر خواهر بشار اسد و از مرموزترین شخصیت های امنیتی سوریه منجر شد.

هفته پیش شایع شد که ماهر اسد برادر کوچکتر بشار اسد که فرمانده لشگر چهار زرهی و مسئول امنیت دمشق است نیز در این جلسه حضور داشته و یک یا دو پای خود را از دست داده است.

تقریبا بلافاصله بعد از این بمبگذاری، درگیری شدیدی بین نیروهای دولتی و مخالفان مسلح در پایتخت سوریه درگرفت که به "نبرد دمشق" موسوم است.

ارتش سوریه بعد از سه روز در این نبرد پیروز شد، اما تقارن زمانی تقریبی آن با شروع درگیری ها در شهر حلب باعث شد تا تمام واحدهای نظامی از شرق سوریه عقب نشینی کنند و به این ترتیب، پنج شهر عمدتا کردنشین آن منطقه، از جمله شهر "آفرین" به دست اکراد سوری افتاد.

اکراد سوریه تقریبا دو میلیون نفرند و کم و بیش ده درصد جمعیت آن کشور را تشکیل می دهند، اما هیچگاه فرهنگ و زبانشان از جانب حکومت مرکزی برسمیت شناخته نشده است.

باوجودیکه مناطق کردنشین شرق سوریه به دست اکراد افتاده، اما بسیاری از رهبرانشان به دلیل "ترکیب جمعیتی" خواستار استقلال کردستان سوریه نیستند، بلکه تنها خواهان شناسائی حقوق و فرنگ، و "خودمختاری دموکراتیک" اند.

تقریبا سی میلیون کرد در ایران، عراق، ترکیه و سوریه زندگی می کنند. مهمترین تشکل سیاسی کردها در سوریه، حزب اتحاد دموکراتیک کردستان نام دارد که روابط نزدیکی با چریک های حزب کارگران کردستان دارد، چریک هائی که در چهار دهه گذشته با حکومت مرکزی ترکیه در جنگ و ستیز بوده اند.
XS
SM
MD
LG